- 10 - ( 1 ) آن قدر عبادت كرد كه دل اعضاى خانواده‌اش به حال او سوخت و ترسيدند كه آن بزرگوار دچار زحمت و مشقّت گردد و مخفيانه به نزد صحابى بزرگ پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - جناب جابر بن عبد اللّه انصارى كه مورد توجه آن حضرت بود ، شتافتند و از او خواستند كه از امام عليه السلام خواهش كند كه خودش را آن قدر در راه عبادت به زحمت نيندازد ، تا اين كه جابر با آن حضرت گفتگو كرد و صميمانه از او درخواست نمود و از جمله عرض كرد : شما يادگار خاندان نبوّت و بقية اللّه روى زمين هستيد و آن كسى كه توسط او بلا و گرفتارى از مردم بر طرف مىشود ! با اين همه امام عليه السلام به همان روش بر عبادت و ملازمت بر طاعت پروردگار ، ادامه داد . جابر با تعجب و حيرت از آن حالات مىگفت : « كسى در ميان اولاد انبيا عليهم السلام همچون على بن الحسين عليهما السلام ديده نشده است ! » براستى كه در ميان اولاد پيامبران نظير امام على بن الحسين عليهما السلام در پارسايى و تقوا و توجّه زياد به خداى تعالى ديده نشده است . - 11 - ( 2 ) از صفات برجستهء ديگرى كه امام عليه السلام بدان متّصف بود ، نيكى و احسان آن حضرت نسبت به بردگان و غلامان بود ، كه دربارهء ايشان محبّت زيادى مبذول مىداشت و از بالاترين آرمانهاى امام عليه السلام در سراسر زندگيش آزادسازى غلامان از قيد بندگى و بردگى بود و تعداد زيادى از ايشان را نيز آزاد كرد و اگر فرصتى پيدا مىكرد ، برده‌اى را باقى نمىگذاشت و شايد علّت